Telefon: 029 - 7171 582

E-mail: sp2mak@op.pl

Wszystko o naszej hali sportowej

< Wróć do strony głównej

>

O naszej hali sportowej

Hala Sportowa w Zespole Szkół nr 2 w Makowie Mazowieckim została uroczyście oddana do użytku 11 stycznia 2008 roku. Posiada duże zaplecze rekreacyjno-sportowe oraz niewielką siłownię. Z obiektu korzystają nie tylko uczniowie Zespołu Skół nr 2, ale również uczniowie Zespołu Szkół nr 1 i Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Curie- Skłodowskiej oraz mieszkańcy Makowa.

Hala sportowa tętni życiem od godziny 8:00 do 22:00, odbywają się tutaj zajęcia lekcyjne, a po południu zajęcia z różnych dyscyplin sportowych. O prawidłowy rozwój sportowy dzieci i młodzieży dbają nauczyciele wychowania fizycznego, w szkole podstawowej p. Marzena Sobecka i p. Artur Czajkowski, a w gimnazjum p. Anna Piątek, p. Adam Sado i p. Krzysztof Kymona.

Zespół Szkól nr 2 może pochwalić się bardzo wysokimi osiągnięciami sportowymi, co można obejrzeć w gablotach z trofeami sportowymi z ważnych aren sportowych.

W placówce działa Uczniowski Klub Sportowy "Dwójka", który prowadzi działalność sportową z piłki siatkowej i piłki nożnej. Zajęcia z piłki siatkowej odbywają się w każdy poniedziałek i czwartek od godziny 16:30 do 18:00. Prowadzi je zaprzyjaźniony z klubem oraz grający trener siatkówki p. Jakub Miecznikowski. Drużyna seniorów pod jego kierunkiem występuje w IV lidze. Zajęcia piłki nożnej odbywają się w każdy wtorek i piątek od godziny 16:30 do 18:00, prowadzący p. Krzysztof Kymona.

W hali odbywa się wiele imprez sportowych i rekreacyjnych tj. mistrzostwa powiatu, turnieje piłki siatkowej i nożnej, rozgrywki ligowe seniorów i juniorów w piłkę siatkową.

Osoby chcące skorzystać z hali sportowej mogą to zrobić po uprzednim zgłoszeniu się do kierownika hali p. Krzysztofa Kymony.

> Patron naszej hali sportowej

Pułkownik Władysław Pomaski pochodzący z Pomask był trzykrotnym zwycięzcą Krajowych Zawodów Balonów Wolnych O Puchar Przechodni imienia płk. Aleksandra Wańkowicza oraz jednokrotnym zwycięzcą najsławniejszych zawodów balonowych świata o puchar Gordon-Bennetta.

Urodził się 5 kwietnia 1895 r. w Pomaskach Wielkich. Ukończył szkołę ludową w Krasnem oraz Warszawską Szkołę Przemysłowo – Techniczną. Przez kilka lat był nauczycielem w Sieluniu. Swoją przygodę z wojskowością rozpoczynał w 1916 r. jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w Różanie. Najpierw pełnił funkcję zastępcy komendanta obwodu różańskiego, a od lipca 1917 r. – komendanta. W roku 1918 z członków POW i ochotników zorganizował oddział wojskowy, który wcielony został do 32. pułku piechoty w Ciechanowie. Rok później powrócił do Sielunia, gdzie objął funkcję kierownika szkoły powszechnej.

Urodził się 5 kwietnia 1895 r. w Pomaskach Wielkich. Ukończył szkołę ludową w Krasnem oraz Warszawską Szkołę Przemysłowo – Techniczną. Przez kilka lat był nauczycielem w Sieluniu. Swoją przygodę z wojskowością rozpoczynał w 1916 r. jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w Różanie. Najpierw pełnił funkcję zastępcy komendanta obwodu różańskiego, a od lipca 1917 r. – komendanta. W roku 1918 z członków POW i ochotników zorganizował oddział wojskowy, który wcielony został do 32. pułku piechoty w Ciechanowie. Rok później powrócił do Sielunia, gdzie objął funkcję kierownika szkoły powszechnej.

Po wybuchu wojny bolszewickiej ponownie wstąpił do wojska i ukończył z trzecią lokatą Szkołę Podchorążych w Warszawie. Służbę wojskową odbywał w 13. pułku piechoty w Pułtusku, w 1921 roku awansował na stopień podporucznika.

Kariera piechura nie pociągała Pomaskiego. Gdy ukazał się rozkaz o naborze do lotnictwa, złożył podanie o skierowanie na kurs lotniczy, który odbył w II batalionie aeronautycznym w Legionowie. Z tym miastem związane zostało jego dalsze życie.

W roku 1922 zapisał się na kurs obserwatorów w Oficerskiej Szkole Aeronautycznej w Toruniu. Po jego ukończeniu otrzymał odznakę obserwatora balonowego i został przydzielony do Biura Technicznego Centralnych Zakładów Aeronautycznych. Kolejną szkołą, którą ukończył była Szkoła Samochodowa w Warszawie. W 1924 r. rozpoczął pracę w Centralnym Zakładzie Balonowym w Legionowie, gdzie pełnił funkcje kierownicze na różnych wydziałach.

Jednocześnie odbywał loty balonami wolnymi i wkrótce otrzymał tytuł pilota sterowcowego. Balony stały się wielką pasją Władysława Pomaskiego. Po raz pierwszy udział w krajowych zawodach balonowych wziął w 1930 r. i od razy zdobył pierwsze miejsce, przelatując razem ze swoim współtowarzyszem por. Janem Zakrzewskim 400 km od miejsca startu. Sukces ten powtórzył rok później lecąc razem z por. Antonim Stencelm balonem „Kraków”. Po raz trzeci zajął pierwsze miejsce w ostatnich (11 z kolei) przed wybuchem II wojny światowej zawodach o puchar im. płk A. Wańkowicza. Zawody odbyły się 28 maja 1939 r. Załogę zwycięskiego balonu „Lublin” stanowił oprócz Pomaskiego Kazimierz Kalisz. Długość lotu wynosiła 164 km.

Dwukrotne zwycięstwo w zawodach krajowych spowodowało, że Władysław Pomaski razem z innymi znakomitymi polskimi lotnikami wytypowany został w 1932 r. do udziału w XX Międzynarodowych Zawodach Balonów Wolnych o Puchar im. Jamesa Gordon-Bennetta w Bazylei. Starował razem z por. Antonim Januszem na balonie „Polonia” i zajął wówczas 4 miejsce. Następny lot był już zwycięski. W 1934 r. razem z kpt. Franciszkiem Hynkiem zajął pierwsze miejsce lecąc na słynnym balonie „Kościuszko” wyprodukowanym w Wojskowych Warsztatach Balonowych w Legionowie. Był to wielki sukces Polaków.

Tuż przed wybuchem II wojny Władysław Pomaski został komendantem Bazy Balonowej nr 1 i jednocześnie przewodniczącym komisji odbioru mobilizowanego sprzętu motorowego, samochodów i motocykli. Po wojnie wrześniowej ewakuował się razem z wojskiem polskim do Rumunii. W 1940 r. przebywał we Francji, gdzie wstąpił do organizującego się Wojska Polskiego. Dowodził 6. kompanią administracyjną w Lyonie, potem skierowany został na staż do fabryki samolotów w Clermont. Po klęsce Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii. Początkowo dowodził II dywizjonem Ośrodka Wyszkolenia Naziemnego Balonów, potem pełnił funkcję adiutanta 317. Wileńskiego Dywizjonu Myśliwskiego. W lipcu 1941 r. przeniesiony został do 25. Szkoły Pilotażu początkowego w Hucknall. Jeszcze kilkakrotnie zmieniał przydziały, po zakończeniu wojny w czerwcu 1945 r. skierowany został do Dowództwa Lotnictwa w Londynie, gdzie awansowany został do stopnia majora. W 1946 r. po rozformowaniu Polskich Sił Powietrznych razem z innymi baloniarzami znalazł się w Polskim Lotniczym Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, gdzie imał się różnych zawodów. Był technikiem dentystycznym, potem pracownikiem wytwórni aparatów fotograficznych. Zmarł 7 marca 1981 r. w szpitalu św. Tomasza w Londynie. Pochowany został w rodzinnym grobie na cmentarzu parafialnym w Szwelicach. Stopień pułkownika przyznany został mu pośmiertnie w 1958 r.

Copyright © 2011-2015 Szkoła Podstawowa nr 2 w Makowie Mazowieckim wszelkie prawa zastrzeżone. Dostarczono przez: NETbis.pro